Peter is al 27 jaar vaste buschauffeur van Club Brugge: “Je maakt echt deel uit van de ploeg”

Peter heeft al een lange staat van dienst als buschauffeur. Aan het prille begin van zijn carrière deed hij even fabrieksarbeid, maar omwille van de onzekere economische periode door de Golfcrisis, koos hij eieren voor zijn geld. “Mijn schoonbroer werkte al als buschauffeur en deelde zijn positieve verhalen over het beroep met mij. Buschauffeur zijn leek mij leuk, dus ik behaalde mijn rijbewijs D via de rijschool buiten mijn werkuren. Zo deed ik naast mijn vaste werkuren al regelmatig uitstappen naar de Ardennen.”

In 1988 werd hij fulltime buschauffeur en deed hij 10 jaar toerismeritten. “In het begin deed ik uitsluitend dagwerk,” legt Peter uit. “Na een periode van internationale ritten, besefte ik dat ik graag meer thuis wilde zijn. Bij busbedrijf Traen, dat deel uitmaakte van Eltebe en dat in 2009 overgenomen werd door Keolis, kreeg ik de kans om in 1998 de vaste Club Brugge buschauffeur tijdelijk te vervangen na ziekte. Nadien werd ik uiteindelijk zelf de vaste chauffeur van de spelers, ook al was ik toen nog geen hevige supporter. Na enkele jaren had ik de voetbalmicrobe wel goed te pakken.”

Na 27 jaar is Peter nog steeds het vaste gezicht die de eerste ploeg vervoert. Hij heeft niet zomaar een bus bestuurd: de Bruggeling heeft een stuk Belgische voetbalgeschiedenis vanop de eerste rij meegemaakt. “Als buschauffeur ben je echt één van hen,” zegt Peter fier.

Gepersonaliseerde en gesigneerde shirt

Dat hij goed in de markt ligt bij de spelers, is duidelijk. Keolis en Club Brugge hebben Peter in de bloemetjes gezet bij de eerste match van het seizoen, een thuismatch tegen KV Kortrijk. Aan het Jan Breydelstadion werd hij ontvangen door zijn familie en collega’s met een spandoek waarop “Thanks Peter” stond te lezen. Hans Vanaken, kapitein van de ploeg, overhandigde een gepersonaliseerde en gesigneerde voetbalshirt in een kader. Op het shirt staat zijn naam en nummer 12, verwijzend naar de 12de man bij een elftal, de steun en toeverlaat aan de zijlijn. Peter is zichtbaar geëmotioneerd.

“Ik hou niet van verrassingen,” lacht hij. “Ik ben normaal geen emotioneel mens, maar nu moest ik toch wel even slikken!”. Dit blijkt zijn allereerste voetbalshirt te zijn, dat intussen een zichtbare plek in huis heeft gekregen. 

“Op die 27 jaar heb ik nooit iets gevraagd van gadgets en goodies, want anders wordt dat een straatje zonder einde. Sterker nog: ik heb zelfs helemaal geen Club Brugge merchandise. Als buschauffeur mag je vaak mee naar de wedstrijden gaan zien, maar zit ik in het vak van de tegenpartij. Dan wil je daar absoluut niet met Club Brugge-kledij zitten. En mijn werkgever is Keolis, dus ik draag tijdens mijn uren altijd kledij van mijn werkgever.”

Nieuwe spelersbus

Op vragen over wie zijn favoriete speler is, wat de meest memorabele titelviering was of welke trainer de meeste indruk op hem gemaakt heeft, antwoordt hij steeds afwijkend. Peter gaat erg discreet om met wat er achter de schermen en op zijn autocar gebeurt. “What happens in the bus, stays in the bus,” zegt hij. 

Hoe hij de toekomst ziet? “Ik mocht eigenlijk al op 1 mei met pensioen, maar ik wilde nog niet stoppen,” zegt de jonge zestiger. “Ik heb tegen mezelf gezegd dat ik nog twee jaar wil bijdoen, tegen dan bekijk ik of ik nog verder kan én wil. Er komen nog enkele mijlpalen aan: over twee jaar krijgen we een nieuwe spelersbus en wordt het nieuwe voetbalstadion op de Olympiasite gebouwd. Ik hoop die momenten nog mee te maken,” concludeert Peter.

Over twee jaar heeft hij een carrière van 40 jaar als buschauffeur achter de kiezen, waarvan bijna 30 jaar als vaste chauffeur van Club Brugge. Dat hij gemist zal worden, is een zekerheid.