Mobiliteit als kritische succesfactor voor bereikbaarheid en levenskwaliteit

Vandaag, op 17 april 2026, staat de allereerste World Public Transport Day op de kalender. Deze dag nodigt ons uit om stil te staan bij wat collectieve mobiliteit écht mogelijk maakt: economische activiteit, sociale samenhang en toegang tot werk, cultuur, ontspanning en publieke diensten. Mobiliteit is veel meer dan alleen een dienst: het vormt de onopvallende maar cruciale ruggengraat van een inclusieve, duurzame en leefbare samenleving.

Die werkelijkheid wordt misschien nergens zo tastbaar als bij grote evenementen. Festivals, concerten en sportwedstrijden vullen opnieuw massaal onze agenda’s. Dat blijkt ook uit de snelheid waarmee tickets voor evenementen als Tomorrowland, Pukkelpop en Rock Werchter vandaag worden verkocht, ondanks stijgende prijzen.

Mobiliteit bepaalt mee de ervaring

Wat daarbij nog te vaak onderschat wordt, is dat de ervaring van zo’n evenement al begint lang voor de eerste noot weerklinkt of de wedstrijd afgetrapt wordt. Mobiliteit is geen louter logistiek detail meer, maar een volwaardig onderdeel van de totaalbeleving. Bezoekers verwachten terecht niet alleen een sterk programma, maar ook een vlotte, voorspelbare en stressvrije heen- en terugreis.

Onderzoek van sectorfederatie Event Confederation bevestigt die evolutie. Bereikbaarheid - via parking, openbaar vervoer en duidelijke reisinformatie - weegt steeds zwaarder door in de evaluatie van een evenement. Meer dan de helft van de bezoekers geeft aan dat investeringen in mobiliteit hun totale ervaring verbeteren. Tegelijk stelt bijna één op vijf vast dat net dit aspect in 2025 voor de grootste frustratie zorgde. Dat is een signaal dat niet genegeerd kan worden.

Multimodaliteit is geen luxe, maar een noodzaak

Die vaststellingen plaatsen de mobiliteitssector voor een duidelijke uitdaging. Ondanks jaren van debat en beleidsambitie blijft de auto dominant. Het Federaal Planbureau wees er in 2022 op dat, zonder een fundamentele koerswijziging, het aandeel van de auto tegen 2040 nauwelijks afneemt. Dit maakt één ding duidelijk, namelijk dat we de overgang naar echt multimodale mobiliteit moeten versnellen, waarbij trein, tram, bus, gedeelde mobiliteitsoplossingen en aanvullende diensten slim worden gecombineerd.

Dat vraagt om samenwerking en afstemming tussen overheden en vervoersbedrijven, tussen publieke en private spelers. Alles begint bij inzicht: weten hoeveel mensen komen, waar ze vertrekken, wanneer piekmomenten zich voordoen en welk publiek wordt aangesproken. Pas op basis van die gegevens kan capaciteit gericht worden gepland en kunnen verschillende vervoersmodi effectief op elkaar aansluiten.

Wat massaevenementen ons leren

Internationale evenementen tonen wat mogelijk wordt wanneer verschillende partners de handen in elkaar slaan. Tijdens de Olympische en Paralympische Spelen van Parijs in 2024 werd mobiliteit niet beschouwd als een ondersteunende dienst, maar als een kritische succesfactor. 

Keolis rolde een gigantisch en tegelijk fijnmazig netwerk uit door over de grenzen heen te werken. In totaal vervoerde Keolis 678.000 passagiers, 15.000 atleten in samenwerking met onze Belgische collega’s en voerden het 10.000 ritten uit voor personen met een beperking, dit dankzij meer dan 1.000 chauffeurs en collega’s die aan deze operatie meewerkten. Het was een oefening in flexibiliteit, schaalbaarheid en vertrouwen tussen publieke autoriteiten en mobiliteitsspelers. Bovenal toonde het aan dat gedeelde mobiliteit ook onder uitzonderlijke omstandigheden betrouwbaar en comfortabel kan zijn.

Mobiliteit als gedeelde verantwoordelijkheid

Ook dichter bij huis geldt dezelfde logica. De reguliere openbaarvervoersnetwerken vormen de ruggengraat van ons land, maar kunnen op zichzelf niet altijd alle pieken in het reizigersaantal opvangen. Daar ligt een legitieme en noodzakelijke rol voor aanvullende oplossingen vanuit de privésector: vervoer op aanvraag waar het aanbod beperkt is, autonome voertuigen in autoluwe zones, deelfietssystemen of extra trein- en busverbindingen tijdens de late uurtjes of voor werknemers in shiften. Alle oplossingen worden doordacht op elkaar afgestemd, zodat niemand in de kou blijft staan.

World Public Transport Day mag daarom geen vrijblijvende jaarlijkse afspraak binnen de sector worden. Het is een aansporing om mobiliteit blijvend te bekijken als een gedeelde verantwoordelijkheid. Grote evenementen fungeren daarbij als stresstest voor ons mobiliteitssysteem, maar ook als proeftuin voor oplossingen die breder inzetbaar zijn: in het woon-werkverkeer, in stadsontwikkeling en in het dagelijkse leven van miljoenen mensen.

Wie wil dat mensen blijven kiezen voor collectieve ervaringen, moet ook collectieve mobiliteit ernstig organiseren. Dat kan alleen door expertise te bundelen, silo’s te doorbreken en mobiliteit te benaderen voor wat ze is: een publieke hefboom voor bereikbaarheid, duurzaamheid en levenskwaliteit. In België willen we als Keolis die partner zijn, op basis van de expertise die we hebben in 14 landen wereldwijd en met 13 verschillende mobiliteitsmodi. That's the way we move!
 

- Philippe Docx, CEO Keolis Belgium